Duo Van Camp van Delft

Het orgel in het kerkje van een klein dorp in Frankrijk was twintig jaar geleden tegelijk met de organist gestorven. De dorpsbewoners die de kerk nog altijd bezochten, geloofden dat het orgel voor eeuwig zou zwijgen.
Zuiver op basis van het verschil in volume van beide instrumenten, zou men zeggen dat cello en orgel een heilloos avontuur aangaan, mochten zij het tegen elkaar opnemen in een concert. Het orgel overweldigt immers de kleine cello.
Voor de combinatie is inderdaad weinig geschreven. Tijdens een reis echter werden Saartje Van Camp de ogen geopend, toen zij het stuk ‘In Croce’ voor orgel en cello van de Russische componiste Sofia Agnatova Gubaidulina hoorde uitvoeren.
In dit eigentijdse werk worden op prachtige wijze de grote verschillen in karakter van de instrumenten uitgespeeld. Het is een krachtig bewijs, dat het orgel zich niet te allen tijde dient in te houden maar dat de cello op onbewaakte ogenblikken vaker de macht grijpt dan waarschijnlijk lijkt. Hierdoor kan het orgel met een rijk kleurenpalet aan registraties terugkomen en hoeft het niet steeds, angstvallig, onder de oppervlakte af te wachten met slechts de holpijp als eenzame kleur.
Tijdens een bewogen eerste concert in Frankrijk heeft Duo Van Camp van Delft ‘In Croce’ uitgevoerd. In vervoering waren de oudere luisteraars die uit het dorp ter plaatse waren gekomen, in het geloof dat het orgel van hun kerk nog slechts een stoffelijk overschot was; de vaste organist was decennia eerder overleden en sindsdien was het orgel een onder het stof verdwijnende zielloze. Dat na zoveel jaren het leven terugkeerde leek niet minder dan een wonder en het kwam deze oudere luisteraars voor dat de cello, spelend vanaf het altaar, de ziel terug had geroepen.
Een mooie start van het duo en er volgden opdrachten aan verscheidene componisten, om het kleine bestaande repertoire voor cello en orgel te verrijken. Onder andere Daan Manneke, Lucas Wiegerink, Leonard van Goudoever en Maurice Horsthuis schreven nieuwe werken.
Muziek uit baroktijd en romantiek werd door het duo passend gearrangeerd.
De celliste is tijdens concerten altijd beneden in de kerk gepositioneerd, in plaats van hoog bij het orgel. Voor de balans van het geluid is deze plaats duidelijk de beste. Ook de persoonlijke band van de toehoorders, met beide musici, wordt versterkt. De organist wordt in veel gevallen op een scherm geprojecteerd zodat hij niet voor eeuwig onzichtbaar is.
Beide musici, klassiek opgeleid, zijn diverse muziekstijlen meester.
Saartje Van Camp is celliste in onder andere de popgroep Spinvis, die in 2006 de popprijs won.
Ook maakte en speelde zij onlangs de kindervoorstelling Walla Kristalla, waarin kinderliedjes van de wereld werden verwerkt.
Sebastiaan van Delft is organist van ‘Windstreken’, een trio bestaande uit saxofoon, tabla en kistorgel met Indiase, klassieke en jazzinvloeden. Verder was hij twaalf jaar lang de vaste pianist van bandoneonist Carel Kraayenhof en zijn Sexteto Canyengue.

You are viewing the text version of this site.

To view the full version please install the Adobe Flash Player and ensure your web browser has JavaScript enabled.

Need help? check the requirements page.


Get Flash Player